Ιδιωτική Ασφάλιση

Μάθετε πρώτοι οτιδήποτε συμβαίνει γύρω από την Ιδιωτική ασφάλιση στην Ελλάδα

Σύνταξη. Μία πανεπιστημιακή πρόταση!

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά
 

Πρόσφατα παρουσιάστηκε μια νέα μελέτη για το συνταξιοδοτικό από διδάσκοντες του Πανεπιστημίου Πειραιώς (Μιλτιάδης Νεκτάριος, Πλάτων Τήνιος, Γιώργος Συμεωνίδης). Το μόνο βέβαιο είναι ότι το ασφαλιστικό είναι ένας από τους κυριότερους παράγοντες που εγκλωβίζουν την Ελλάδα στην οικονομική κρίση. Πώς, όμως, έφτασε το ασφαλιστικό στην κατάσταση που βρίσκεται εν έτει 2017;

Τα αίτια της οικονομικής κατάρρευσης του ελληνικού συνταξιοδοτικού συστήματος υπήρξαν πολλά και οφείλονται αποκλειστικά στον άκρατο λαϊκισμό των κυβερνήσεων της Μεταπολίτευσης σε αγαστή συνεργασία με τα εργατικά συνδικάτα. Οι κυριότεροι παράγοντες επιβάρυνσης του συστήματος ήταν:

(α) τα εξαιρετικά υψηλά ποσοστά αναπλήρωσης, τα οποία ήταν τα πλέον γενναιόδωρα σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο,

(β) η πολυδιάσπαση των ταμείων, με αποτέλεσμα την εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή, και

(γ) η πρόωρη συνταξιοδότηση, πριν την κανονική ηλικία των 65 ετών.

Μόνο στην περίοδο 2000-2015, το κράτος συνεισέφερε στα ταμεία το ποσό των 220 δις!

Η προσπάθεια των κυβερνήσεων από το 2009, ήταν να διατηρήσουν τις παροχές, με την δραστική αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και την περαιτέρω αύξηση των εισφορών. Υποσχόμενοι, ταυτόχρονα, γενναιόδωρες παροχές και στους μελλοντικούς συνταξιούχους. Όμως αυτό δεν ήταν εφικτό. Η στρατηγική αυτή αγνοεί την αρνητική επίδραση που ασκεί το σύστημα συντάξεων της χώρας στα δημόσια οικονομικά και στην οικονομική ανάπτυξη.

Τα έτη 2010-2016, έγιναν αλλεπάλληλες παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό με στόχο τον εκσυγχρονισμό του. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις στόχευαν στην αναδιανομή του πλούτου από όλους προς τους χαμηλοσυνταξιούχους (όσους είχαν λίγα ένσημα). Επιθυμούσαν την αναπλήρωση των συνεχώς μειούμενων εισφορών από κρατικούς πόρους, ακόμη και τους αυτοτελώς εργαζόμενους. Στόχευαν στην επέκταση των ασφαλιστικών εισφορών στο 26% για όλους, ενώ δημιουργούσαν την εντύπωση εξαίρεσης για όσους «πρόλαβαν» έναντι των νεότερων γενεών, ιδέα που ήδη έχει αρχίσει να αναιρείται.

Παρ’ όλα αυτά, το σύστημα παραμένει υπερβολικά κρατικό, υπερβολικά δεσμευτικό, υπερβολικά άκαμπτο, υπερβολικά επιβαρυντικό.

Το συνταξιοδοτικό σύστημα λειτουργούσε σαν φρένο στην ανάπτυξη. Και αυτό γιατί βασίζεται αποκλειστικά σε ένα μόνο πυλώνα, τον κρατικό. Λειτουργεί διανεμητικά 100%, ενώ βασίζεται σε συντάξει καθορισμένης παροχής. Φαίνεται, λοιπόν, να έχει όλα τα χαρακτηριστικά που έχει το μεγάλο εθνικό χρέος. Αποτρέπει την ανάπτυξη και εγκλωβίζει τη χώρα στην κρίση.

Ένα νέο σύστημα συνταξιοδότησης πρέπει να έχει άλλη οπτική γωνία και άλλες αρχές. Ως προς το παρελθόν, οφείλει να αντιμετωπίζει τους συνταξιούχους με ειλικρίνεια και αξιοπιστία. Πρέπει να υπάρξει σταθερότητα των υποσχέσεων αναλογική προς τις θυσίες. Από την άλλη πλευρά, για τους σημερινούς και τους μελλοντικούς εργαζομένους, πρέπει να υπάρξει ανάπτυξη και απεγκλωβισμός από την κρίση. Για να υπάρχουν συντάξεις, πρέπει να υπάρχουν δουλειές. Οι συντάξεις οφείλουν να υπηρετούν την οικονομία και όχι το αντίστροφο.

Σε αυτό το σημείο συναντάμε το δίλλημα. Θα υποστηρίξουμε τις απερχόμενες γενιές ή θα ελαφρύνουμε τους νέους εργαζόμενους; Η απάντηση είναι μία: ανάπτυξη της οικονομίας. Όσο βρισκόμαστε σε ύφεση, οι παροχές θα μειώνονται. Πρέπει να βρούμε διαφορετικά μέσα για να επιτύχουμε διαφορετικούς στόχους.

Το νέο σύστημα χρειάζεται να είναι βιώσιμο για τις νέες γενιές. Οι νέες γενιές (ασφαλισμένοι μετά το 1992) πρέπει να βρουν ένα νέο σύστημα, ενώ για τους παλαιότερους οι ρυθμίσεις καλό είναι να είναι μεταβατικές. Η διαχείριση των κινδύνων πρέπει να αναδιανεμηθεί μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Να υπάρξουν τρεις πυλώνες για τις τρεις βασικές λειτουργίες:

1.Αναπλήρωση εισοδήματος, μέσω των κύριων και επικουρικών συντάξεων (υποχρεωτική ασφάλιση)

2.Κλαδική διαφοροποίηση, μέσω των Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης (προαιρετική ασφάλιση)

3.Πρόνοια/ αποτροπή της φτώχειας μέσω της γενικευμένης εφαρμογής του Εγγυημένου Εισοδήματος

Φυσικά, σε ένα τέτοιο σύστημα όλοι οι πολίτες χαίρουν ίσης μεταχείρισης διαχρονικά, ως προς τα υποχρεωτικά κρατικά συστήματα κύριας και επικουρικής ασφάλισης (πράγμα που συμβαίνει και στη Σουηδία και στην Ιταλία). Όλοι οι ασφαλισμένοι θα είναι επαρκώς προστατευμένοι, συνδυάζοντας υποχρεωτικά και προαιρετικά προγράμματα ασφάλισης. Ο στόχος της Πολιτείας θα είναι να προσφέρει στους πολίτες ένα δομημένο πλαίσιο μακροχρόνιας αποταμίευσης, το οποίο θα καταλήγει τελικά να προσφέρει στο μέσο πολίτη ένα συνολικό ποσοστό αναπλήρωσης 75% και από τους τρεις Πυλώνες. Βέβαια, δεν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην απασχόληση και θα συμβάλει σημαντικά στη συσσώρευση κεφαλαίου και τη χρηματοδότηση των επενδύσεων.

Σε ένα τέτοιο σύστημα, θα υπάρχει ένα ταμείο ασφάλισης για όλους (ΙΚΑ- ΕΦΚΑ). Θα είναι σύστημα διανεμητικό με καθορισμένες εισφορές, οι κύριες συντάξεις, δηλαδή, θα είναι πλήρως αναλογικές των εισφορών που καταβλήθηκαν. Οι εισφορές θα υπολογίζονται επί του φορολογητέου εισοδήματος και θα είναι στο 10% και θα λειτουργούν κεφαλαιοποιητικά και πιστωτικά σε ένα είδος ατομικού λογαριασμού. Κάθε χρόνο όλοι οι ασφαλισμένοι θα λαμβάνουν ενημέρωση για το συσσωρευμένο ασφαλιστικό τους κεφάλαιο.

Ένα παρόμοιο σύστημα προτάθηκε από την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων, τον Οκτώβριο του 2015.

Γκάρλας Βασίλειος
Author: Γκάρλας Βασίλειος

Είμαι στη διάθεση σας για το οποιοδήποτε ασφαλιστικό σας θέμα.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2109487900 και 6947687447




Θέλετε να σας καλέσoυμε;


Επιπλέον αρθρογραφία

Ασφαλιστικός Σύμβουλος Γκάρλας Βασίλειος

garlas2

Είμαι στη διάθεση σας για το οποιοδήποτε ασφαλιστικό σας θέμα.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2109487900 και 6947687447