Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Το προλαμβάνειν καλύτερο του θεραπεύειν. Ρητό γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων, με βαρύνουσα σημασία και πολλαπλές παραλλαγές, το οποίο ωστόσο πολλές φορές ξεχνούμε. Η φράση αυτή καθίσταθευται ακόμη πιο σημαντική, όταν μιλάμε για περιπτώσεις καρκίνου. Οι διεθνείς κατευθηντήριες οδηγίες επισημαίνουν ότι ο προσυμπτωματικός έλεγχος συμβάλει όλο και συχνότερα σε έγκαιρη διάγνωση και κατάλληλη θεραπεία της νόσου αυτής.

Η προληπτική ιατρική, όμως, δεν χρήζει ιδιαίτερης εκτίμησης, με αποτέλεσμα σημαντικός αριθμός των συνανθρώπων μας να χάνει την ευκαιρία της έγκαιρης διάγνωσης και, ακολούθως, της επιτυχούς θεραπείας. Πλεόν, βέβαια, καταγράφονται συγκεκριμένα συμπτώματα, τα οποία μπορούν να σημάνουν τον κόδωνα του κινδύνου και να βοηθήσουν στην ανίχνευση του καρκίνου, αν τους δοθεί η πρέπουσα σημασία.

Σε δημοσίευση τουν έγκριτου επιστημονικού περιοδικού «British Journal of General Practice» αναφέρονται τα 10 πιο συνήθη προειδοποιητικά συμπτώματα ή ενοχλήματα, που, όμως, αγνοούνται ακόμη και σε περιπτώσεις όπου παρουσιάζονται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Στη χώρα μας, επειδή ο θεσμος του προσωπικού ιατρού δεν είναι καθιερωμένος ούτε υποχρεωτικός και ο προληπτικός έλεγχος για καρκίνο δεν συντονίζεται από κάποιο επίσημο φορέα, η ευθύνη υπόκειται σε καθέναν από εμάς ώστε να ευαισθητοποιηθεί και να αναζητήσει έγκαιρη ιατρική βοήθεια, ιδίως αν παρατηρήσει κάποιο από τα παρακάτω συμπτώματα:

  1. Επιμένων βήχας ή βραχνάδα φωνής
  2. Αλλαγή στην εμφάνιση ενός σπίλου
  3. Παρατεταμένη αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου (διάρροια ή δυσκοιλιότητα)
  4. Πληγή ή επώδυνη βλάβη που δεν επουλώνεται σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος
  5. Παρατεταμένη δυσκολία κατάποσης
  6. Ανεξήγητη απώλεια βάρους
  7. Επιμένουσα αλλαγή στις συνήθειες της ουροδόχου κύστης ή αίμα στα ούρα
  8. Ανεξήγητη εμφάνισης μίας διόγκωσης ή ενός ψηλαφητού οζίδιου
  9. Επιμένων και ανεξήγηος πόνος
  10. Ανεξήγητη αιμορραγία

 

Αυτά μέχρι πρότινος. Στο γραφείο μας έχουμε πρόγραμμα ασφάλιση υγείας που μπορούμε και σας καλύπτουμε, το οποίο  καλύπτει πρώην καρκινοπαθείς ακόμη και από την νόσο που έπασχαν αλλά και νυν καρκινοπαθείς.

Πηγή: Περιοδικό Medilife, δημοσίευση του Διευθυντή Παθολόγου Ογκολόγου Αλέξιου Στριμπάκου

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Η λοίμωξη είναι η κύρια αιτία θανάτου για το ένα τρίτο των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω και είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει στο θάνατο και πολλών άλλων.

Σύμφωνα με ορισμένους Αγγλοσάξονες συγγραφείς, η ηλικία μεγαλύτερη των 75 ετών θα ήταν σήμερα η πιο ακριβής για να ορίσουμε την Τρίτη ηλικία. Οι ασθενείς αυτής της ηλικιακής κατηγορίας είναι περισσότερο ευάλωτοι, τα συμπτώματα είναι πολύ λιγότερο ειδικά και χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην αντιμετώπιση και θεραπεία της λοίμωξης.

Για την αυξημένη ευαισθησία και τη μειωμένη αντίσταση των ηλικιωμένων ενήλικων σε λοιμώξεις ευθύνονται πολλαπλοί βιολογικοί, πολιτισμικοί και κοινωνικοί παράγοντες. Αυτοί οι παράγοντες μεταβάλλουν, επίσης, την εικόνα και τον τρόπο που εκδηλώνονται οι διάφορες λοιμώξεις σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας και μπορεί να χρειάζεται πολλές φορεές τροποποίηση της θεραπείας.

Παράγοντες αύξησης κινδύνου για λοίμωξη.

Θεμελειώδεις αλλαγές στην ποσοτική καΙ ποιοτική ανοσολογική απόκριση εμφανίζονται με τη γήρανση, μια διαδικασία που έχει κληθεί ανοσογήρανση.

Στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας πολλαπλές αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία συμβάλλουν στη μειωμένη προστασία από τις λοιμώξεις. Αυτές οι αλλαγές περιλαμβάνουν:

  • Μεταβολλές στους φραγμούς που τίθενται από το δέρμα, τους πνεύμονες και το γαστρεντερικό σύστημα (και άλλους βλενογόνους), οι οποίες επιτρέπουν εισβολή από παθογόνους μικροοργανισμούς στον οργανισμό του ηλικιωμένου ανθρώπου.
  • Λειτουργικές διαταραχές των οργάνων, όπως αχλορυδρία, ακράτεια ούρων και και κοπράνων.
  • Έκπτωση φυσιολογικών λειτουργιών, όπως το αντανακλαστικό του βήχα και η επούλωση των τραυμάτων.
  • Μεταβολλές στην κυτταρική και χημική ανοσία, συμπεριλαμβανομένων των μειώσεων σε συγκεκριμένους πληθυσμούς κυττάρων, η απώλεια της πολλαπλασιαστικής ικανότητας των κυττάρων του ανοσοποιητικού και η μειωμένη παραγωγή ειδικών κυτοκινών (π.χ. IL-2), που οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο για ενδοκυτταρικά παθογόνα.
  • Μειωμένη απόκριση αντισώματος σε εμβόλια.
  • Μειωμένη παραγωγή ανοσοσφαιρινών και μειωμένη εξειδικευμένη απάντηση αντισώματος.
  • Η ταυτόχρονη παρουσία και άλλων προβλημάτων υγείας που εμφανίζονται με τη γήρανση επιδεινώνουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας που έχουν χρόνιες παθήσεις (π.χ. διαβήτη, χρόνια αποφρακτική πνευμονική νόσο ή καρδιακή ανεπάρκεια, κακοήθεις νεοπλασίες, νεφρική ανεπάρκεια κ.α.) είναι πιο επιρρεπείς σε κοινές λοιμώξεις και παρουσιάζουν μικρότερη ανταπόκριση στον εμβολιασμό σε σχέση με εκείνους που δεν έχουν βασικά ζητήματα υγείας.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται σε ασθενείς που φέρουν στο σώμα τους συσκευές (π.χ. βηματοδότης, βαλβίδα για υδροκεφαλία εγκεφάλου, καρδιακές βαλβίδες κ.α.), μοσχεύματα (π.χ. βαλβιδοφόρο μόσχευμα αορτής) και ξένα σώματα (π.χ. ενδοαρθριτικές προθέσεις κ.α.).

Ο κίνδυνος εμφάνισης λοιμώξεων αυξάνεται περαιτέρω για τους ηλικιωμένους που διαμένουν σε οίκους ευγηρίας, μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων ή άλλα ιδρύματα. Η ιδρυματοποίηση είναι ένας σημαντικός πααράγοντας κινδύνου, όχι μόνο για την απόκτηση της νόσου σε γενικές γραμμές, αλλά για την απόκτηση της νόσου λόγω ανθεκτικών στα αντιβιοτικά οργανισμών. Μια καναδική μελέτη διαπίστωσε ότι 8 ως 17% των ηλικιωμένων που διέμεναν σε γηροκομεία έπαιρναν αντιβιοτικά σε κάθε δεδομένη στιγμή, ότι το 50-70% είχαν εκτεθεί στα αντιβιοτικά κατά τη διάρκεια ενός έτους και ότι 22-89% αυτής της χρήσης αντιβιοτικών ήταν ακατάλληλη.

Η εικόνα του ηλικιωμένου με λοίμωξη.

Είναι γνωστό εδώ και αιώνες ότι ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας μπορούν να έχουν σοβαρή λοίμωξη χωρίς την παρουσία τυπικών σημείων ή συμπτωμάτων, όπως πυρετός. Ο πυρετός είναι απών στο 30-50% των ηλικιωμένων, ακόμη και όταν πρόκειται για σοβαρές λοιμώξεις, όπως η πνευμονία ή η ενδοκαρδίτιδα. Η αμβλεία εμπύρετη απόκριση σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας οφείλεται σε αλλαγές σε πολλαπλά συστήματα που είναι υπεύθυνα για τη θερμορρύθμιση.

Στους ηλικιωμένους η θερμοκρασία σώματος συχνά είναι χαμηλώτερη των 37ο C. Πυρετοί > 38ο C υποδηλώνουν κάποια πιθανότητα σοβαρής λοίμωξης, ενώ η υποθερμία μπορεί να σημαίνει σοβαρή λοίμωξη ή ακόμη και σήψη. Ο πυρετός σε ηλικιωμένους πρέπει ναεκτιμηθεί με έναν από τους παρακάτω τρόπους:

  • Μέτρηση του πυρετού από το ορθό, θερμοκρασία> 37,5ο C. Είναι η πιο ασφαλής και αξιόπιστη μέτρηση της θερμοκρασίας του σώματος.
  • Μέτρηση του πυρετού από την τυμπανική μεμβράνη, με τα ειδικά θερμόμετρα που υπάρχουν και μπορούν να μετρήσουν τον πυρετό, θερμοκρασία >37,2ο C.
  • Μέτρηση του πυρετού από το στόμα, θερμοκρασία>37,5ο C.
  • Αύξηση της θερμοκρασίας κατά >1,1ο C πάνω από τη θερμοκρασία βάσης.

Η εμφάνιση πυρετού, στην πλεινότητα των περιπτώσεων, σημαίνει λοίμωξη από παθογόνο μικρόβιο και σπανίως οφείλεται σε απλή ίωση (το ποσοστό των ιώσεων στους ηλικιωμένουςδεν υπερβαίνει το 3% τυο συνόλου των λοιμώξεων). Τα μη λοιμώδη αίτια πυρτετού (αιματολογικά νοσήματα, κακοήθεις- νεοπλασίες, νοσήματα κολλαγόνου, φαρμακευτικός πυρετός) αποτελούν περίπου το 10% των περιπτώσεων. Η εμφάνιση πολύ υψηλού πυρετού, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες θέτει την υποψία θερμοπληξίας.

Άλλα συμπτώματα και σημεία με τα οποία εκδηλώνεται μια λοίμωξη στους ηλικιωμένους είναι:

  • Αιφνίδια αλλαγή του επιπέδου συνείδησης, γίνονται συγχυτικοί, διεγερτικοί ή νωθροί. Πολλές φορές η εικόνα που παρουσιάζουν μοιάζει με την εικόνα ενός ανθρώπου που παθαίνει εγκεφαλικό επεισόδιο.
  • Ανορεξία, άρνηση ή αδυναμία κατανάλωσης τροφής ή νερού.
  • Αιφνίδιες, ανεξήγητες πτώσεις, που πολλές φορές προκαλούν κατάγματα και αιματώματα.
  • Επιδείνωση υποκείμενης- προϋπάρχουσας νόσου, όπως κολπική μαρμαρυγή, απορρύθμιση σακχαρώδη διαβήτη, επιδείνωση καρδιακής λειτουργίας, πνευμονικό οίδημα κ.α.
  • Χαμηλή αρτηριακή πίεση.
  • Ακράτεια ούρων ή και κοπράνων, που δεν προϋπήρχε.

Οι πιο συχνές λοιμώξεις.

Στους ηλικιωμένους οι πιο συχνά εμφανιζόμενες λοιμώξεις είναι:

  • Λοιμώξεις του ουροποιητικούν (ουρολοιμώξεις)
  • Λοιμώξεις του αναπνευστικού (συχνά η πνευμονία εξ εισροφήσεως)
  • Λοιμώξεις δέρματος- μαλακών μορίων (συχνή η λοίμωξη από έρπη ζωστήρα)
  • Μικροβιαιμία- σήψη
  • Λοιμώξεις του εντέρου (συχνή η εκκολπωματίτιδα)
  • Λοιμώξεις του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (π.χ. μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα)

Ανδρέας Κωνσταντίνου. Διευθυντής Παθολόγος και Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας Ευρωκλινικής Αθηνών. Πηγή: Medilife

Μαζί μας για ηλικίες μέχρι και 75 ετών ακόμα και με προβλήματα υγείας μπορείτε να έχετε ασφάλιση υγείας.

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Πρόληψη δεν είναι μόνο η μαστογραφία και η αυτοεξέταση. Πριν μία γυναίκα φτάσει να διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού, υπάρχει μία σειρά στρατηγικών μείωσης του ατομικού της κινδύνου να νοσήσει, μέσω αλλαγής των καθημερινών της συνηθειών και της διατροφής. Είναι γνωστό ότι οι διατροφικές συνήθειες και ο τρόπος ζωής, επηρεάζουν την υγεία με πολλούς τρόπους. Η διατροφή μας θωρακίζει τις φυσικές άμυνες του οργανισμού απέναντι σε δεκάδες ασθένειες, μία από τις οποίες είναι ο καρκίνος του μαστού.

Η ενσωμάτωση της τακτικής σωματικής άσκησης στην καθημερινότητα μας καθώς και η υιοθέτηση ενός ισορροπημένου διαιτολογίου συστήνονται σε όλες τις γυναίκες, προκειμένου να βελτιώσουν την υγεία τους και να μειώσουν τον προσωπικό τους κίνδυνο να νοσήσουν από καρκίνο του μαστού.

Πλήθος μελετών έχουν επικεντρωθεί στην εξακρίβωση της πιθανής σύνδεσης μεταξύ καρκίνου του μαστού και διατροφής. Παρόλο που δεν έχουν καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα, έχουν καταδείξει, ωστόσο, τα οφέλη για τις γυναίκες που διατηρούν ένα υγιές βάρος, ασκούνται συχνά και λαμβάνουν ελάχιστα κορεσμένα και αλκοόλ.

Υπάρχουν τροφές πλούσιες σε αντιοξειδωτικά, όπως τα φρέσκα φρούτα, τα λαχανικά, το πράσινο τσάι (περιέχει πολυφαινόλες), το ρόδι καθώς και τροφές πλούσιες σε Ω-3 λιπαρά οξέα. Διατροφικές μελέτες έχουν ξεχωρίσει αρκετές τροφές, όπως οι ντομάτες (υψηλή περιεκτικότητα σε λυκοπένιο), τα μούρα, τα κεράσια, το αβοκάντο (σημαντική πηγή ελαϊκού οξέος), η γλυκοπατάτα, το καρότο και τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά (μεγάλη περιεκτικότητα σε καροτενοειδή), η συστηματική κατανάλωση των οποίων έχει βρεθεί ότι συμβάλλει σημαντικά στην πρόληψη του καρκίνου του μαστού. Άλλη ομάδα τροφών που δείχνει να συμβάλλει στη μείωση των πιθανοτήτων ανάπτυξης καρκίνου του μαστού είναι τα Ω- λιπαρά οξέα (τα λιπαρά ψάρια), τα οποία πρέπει να καταναλώνουμε συχνά. Η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα συνδέονται σαφώς με αυξημένο κίνδυνο καρκινογένεσης.

Η τακτική σωματική άσκηση έχει βρεθεί ότι μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου. Πιθανοί παράγοντες που συντελούν στην προστασία του οργανισμού μέσω της άσκησης αποτελούν η μειωμένη έκθεση του οργανισμού σε ανδρογόνα/ οιστρογόνα, η αύξηση συγκεκριμένων ορμονών (όπως της δεσμευτικής σφαιρίνης), η βελτίωση της ευαισθησίας των κυττάρων του σώματος στην ινσουλίνη, η μείωση του ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα 1 (σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού), καθώς και η μείωση του λιπώδους ιστού (όπου παράγονται οιστρογόνα).

Η ισορροπημένη διατροφή σε συνδυασμό με τακτική γυμναστική μειώνει κατά το 1/3 τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού και μάλιστα στην ηλικία της εμμηνόπαυσης, όπου το αυξημένο σωματικό βάρος ενισχύει, ακόμη περισσότερο, τον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου.

Η δευτερογενής πρόληψη.

Η δευτερογενής πρόληψη αφορά τα μέσα που υπάρχουν να διαγνωσθεί η νόσος σε πρώιμο στάδιο, ώστε να επιτευχθούν καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα.

Η αρχή θα πρέπει να γίνει από τη μηνιαία αυτοεξέταση των μαστών σε όλες τις ενήλικες γυναίκες. Η καλύτερη χρονική στιγμή είναι μετά το τέλος της εμμήνου ρύσεως, περίπου 8η-11η μέρα του κύκλου (1η μέρα υπολογίζουμε την ημέρα έναρξης της περιόδου). Ακολουθεί ο ετήσιος έλεγχος των μαστών από εξειδικευμένο στις παθήσεις του μαστού ιατρό. Η μαστογραφία έχει τη δυνατότητα αποκάλυψης του καρκίνου του μαστού σε στάδιο που κλινικά δεν ανιχνεύεται. Η μαστογραφία αναφοράς για συγκριτικούς λόγους θα πρέπει να γίνεται πριν από το 40ο έτος της ηλικίας και να επαναλαμβάνεται ανά έτος σε γυναίκες άνω των 40.

Υπάρχει πληθώρα απεικονιστικών εξετάσεων, όπως το υπερηχογράφημα των μαστών, η ελαστογραφία και η τομοσύνθεση, οι οποίες βοηθούν στην έγκαιρη και ακριβή διάγνωση, θα πρέπει, όμως, να αποτελούν μέρος της διαγνωστικής φαρέτρας του θεράποντος ιατρού και όχι εξετάσεις ρουτίνας.

Στο ίδιο πλαίσιο, έχουμε στη διάθεσή μας και νέες τεχνικές που μπορούν να μας βοηθήσουν όταν υπάρχει κλινική ένδειξη. Στις γυναίκες που παρουσιάζουν έκκριμα από τη θηλή τους, καθώς και στις γυναίκες υψηλού κινδύνου (θετικό οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού) μπορεί να γίνει με ειδική τεχνική, μη επεμβατική, συλλογή των κυττάρων των γαλακτοφόρων πόρων του μαστού μέσω της θηλής και κυτταρολογική εξέταση αυτών.

Στην εξέταση αναζητούνται στα θετικά κύτταρα για κακοήθεια, εφόσον υπάρχουν, καθώς και άτυπα κύτταρα που ίσως προοιωνίζουν την πιθανή ανάπτυξη καρκίνου τα επόμενα χρόνια. Η μέθοδος αυτή απαιτεί ειδικό μηχάνημα αυτόματης αναρρόφησης (HALO breast Pap test), είναι ανώδυνη, σύντομη και χωρίς επιπλοκές.

Φιορίντα Πουλακάκη, MD, PhD, FEBS (on breast surgery). Διευθύντρια Χειρουργικής Κλινικής Μαστού, Ευρωκλινική Αθηνών.

Πηγή: Medilife, τεύχος 19

Κάνοντας ασφάλεια υγείας μαζί μας εξασφαλίζετε τις παραπάνω διαδικασίες.

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Ο πόνος στο αυτί (ωταλγία) προκαλεί μία από τις συχνότερες αιτίες πεται και από άλλα σου αναγκάζει τους γονείς ενός παιδιού να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια. Συνήθως είναι πολύ δυνατός και διαξιφιστικός και είναι τις περισσότερες φορές ένδειξη ύπαρξης φλεγμονής στο αυτί του παιδιού ή σε παρακείμενους ιστούς.

Μπορεί να συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα, όπως πυρετός, μείωση της ακοής (βαρηκοΐα), εκροή υγρού (ωτόρροια) ή αίμα στον έξω ακουστικό πόρο, πόνο στον λαιμό και ρινίτιδα.

Μπορεί να είναι συνεχής ή διακοπτόμενος, έντονος ή βαθύς, διαξιφιστικός (σαν σουβλιά) ή ενοχλητικός, να αυξάνεται κατά την πίεση του αυτιού ή όταν το παιδί μασάει, φτερνίζεται ή φυσάει τη μύτη του, ενώ στα νεογνά και τα βρέφη εκδηλώνεται με έντονο κλάμα, ανησυχία ή ευερεθιστότητα. Λόγω της πολύπλοκης νεύρωσης του αυτιού, ο πόνος μπορεί να οφείλεται σε αιτίες που αφορούν το ίδιο το αυτί ή να είναι αντανακλαστικός από παρακείμενους ιστούς.

Παθήσεις του αυτιού που προκαλούν πόνο

Συνηθέστερες αιτίες είναι οι φλεγμονές του ωτός, όπως:

  • Οξεία μέση πυώδης ωτίτιδα: Εννέα στα δέκα παιδιά ηλικίας ως 3 ετών εμφανίζουν οξεία μέση ωτίτιδα με ή χωρίς ωτόρροια τουλάχιστον μία φορά, ενώ συχνά ταλαιπωρεί πολλά παιδιά ως την ηλικία των 6 ετών. Επιπλοκή της οξείας μέσης πυώδους ωτίτιδας είναι η οξεία μαστοειδίτιδα που εκδηλώνεται με έντονο πόνο πίσω από το αυτί και η προβολή του πτερυγίου του.
  • Ιογενής ωτίτιδα- Εξωτερική ωτίτιδα: Είναι η φλεγμονή του έξω ακουστικού πόρου του ωτός και εμφανίζεται συχνότερα το καλοκαίρι λόγω κολύμβησης.
  • Δοθιήνας- απόστημα έξω ακουστικού πόρου: Σπανιότερες αιτίες ωταλγίας είναι η συσσώρευση κυψελίδος ή παρουσία ξένου σώματος στον έξω ακουστικό πόρο, η δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας, που συμβαίνει συχνά στις ρινίτιδες, οι τραυματισμοί του ωτός (χρήση μπατονέτας, χαστούκι) και το βαρότραυμα (έπειτα από προσγείωση αεροπλάνου).

Παθήσεις παρακείμενων ιστών που προκαλούν πόνο στο αυτί- αντανακλαστικός πόνος: Αρθραλγία κροταφογναθικής άρθρωσης (διαταραχή άρθρωσης των γνάθων), λόγω ορθοδοντικών προβλημάτων, μάσησης σκληρών τροφών ή τσίχλας, τριξίματος ή σφιξίματος δοντιών κατά τον ύπνο, οδονταλγίας στα πίσω δόντια

Παθήσεις στοματοφάρυγγα, όπως είναι η οξεία αμυγδαλίτιδα, ο περιαμυγδαλικός φλέγμονας ή το απόστημα.

Αντιμετώπιση

Για την ανακούφιση του παιδιού αρχικά χορηγούμε παυσίπονα. Δεν συνιστάται άμεσα η χορήγηση τοπικών σταγόνων αντιβιοτικού εώς ότου γίνει η διάγνωση.

Στη συνέχεια αναζητούμε ιατρική βοήθεια από παιδίατρο ή ειδικό παιδο-ΩΡΛ και χορηγούμε την ανάλογη θεραπεία.

Στην οξεία μέση ωτίτιδα χορηγούμε αντιβιοτικά με ή χωρίς ωτικές σταγόνες. Σε υποτροπιάζουσες ωτίτιδες συνιστάται έλεγχος για υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) και αμυγδαλών. Στην εξωτερική ωτίτιδα χορηγούμε αντιβιοτικά, ωτικές σταγόνες και αποφεύγουμε την επαφή του έξω ακουστικού πόρου με το νερό.

Σε κάθε περίπτωση αδυναμίας ωτοσκόπησης και διάγνωσης, υποτροπιάζουσας ωταλγίας, πόνου στο αυτί που δεν υποχωρεί ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, το παιδί θα πρέπει πάντα να εξετάζεται από ειδικό παιδο-ΩΡΛ για αποκλεισμό κάποιας σοβαρότερης πάθησης.

Αλέξανδρος Κορδάς. Επιμελητής Ωτορινολαρυγγολογίας, υπεύθυνος Ακοολογικού Τμήματος, Ευρωκλινική Παίδων

Πηγή: Medilife

Η ασφάλεια υγείας που προσφέρουμε καλύπτει τα παιδιά σε τέτοιες περιπτώσεις σε όλα τα ιδιωτικά παιδιατρικα πανελλαδικά.

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Με τον ερχομό της καλοκαιρίας και την αύξηση θερμοκρασίας και ηλιοφάνειας αλλάζουν η διάθεση μας και οι διατροφικές μας συνήθειες. Προτιμάμε δροσιστικά τρόφιμα και ποτά, φρούτα που αφθονούν αυτή την εποχή και αποζητούμε λίγη δροσιά κολυμπώντας σε δροσερή θάλασσα ή πισίνα. Όμως, μαζί με την χαλαρή διάθεση δεν πρέπει να χαλαρώνουν και οι συνθήκες υγιεινής του σώματος μας, των τροφίμων και υγρών που καταναλώνουμε, αλλά ούτε και η προσοχή μας ώστε τα νερά που θα κολυμπήσουμε να είναι εξίσου καθαρά. Αν, λοιπόν, δεν προσέξουμε, μπορεί να προκληθεί κάποιο τροφιμογενές ή υδατογενές νόσημα.

Τροφιμογενές ή υδατογενές νόσημα είναι κάθε νόσημα που προκαλείται από την κατανάλωση τροφίμου ή νερού. Τα συχνότερα βακτήρια που τα προκαλούν είναι Campylobacterspp., Salmonella spp., Shigella spp. καθώς και από μια ομάδα ιών που είναι γνωστοί με την ονομασία Noroviruses.
Κάποια τροφιμογενή νοσήματα προκαλούνται από την παρουσία τοξινών στα τρόφιμα που παράγονται από μικροοργανισμούς. Τα συχνότερα βακτήρια που μεταδίδονται μέσω τροφής ή νερού στον άνθρωπο και παράγουν τοξίνες είναι:

α) ο Staphylococcus aureus που παράγει εντεροτοξίνες οι οποίες προκαλούν τροφική δηλητηρίαση.
β) το Clostridium perfringens για το οποίο έχουν περιγραφεί 5 τύποι (Α έως Ε) ανάλογα με τις τοξίνες που παράγονται. Δύο τύποι του μικροβίου παράγουν εντεροτοξίνες που προκαλούν γαστρεντερίτιδα: ο τύπος Α που προκαλεί επιδημίες γαστρεντερίτιδας, και ο τύπος C, που προκαλεί τη σπάνια αλλά αρκετά επικίνδυνη νεκρωτική εντεροκολίτιδα
γ) το Clostridium botulinum, που παράγει επτά διαφορετικούς τύπους παραλυτικής νευροτοξίνης (Α έως G), εκ των οποίων μόνο οι Α, Β, Ε και F προκαλούν νόσο στον άνθρωπο
δ) Ο Bacillus cereus που παράγει δύο είδη τοξίνης που προκαλούν γαστρεντερίτιδα, τη θερμοανθεκτική με κύριο σύμπτωμα τους εμέτους και τη θερμοευαίσθητη με κύριο σύμπτωμα τις διάρροιες.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας πόσιμο νερό είναι το νερό που δεν περιέχει σε επικίνδυνες ποσότητες ούτε χημικές ουσίες, ούτε μικροοργανισμούς που θα μπορούσαν να βλάψουν την υγεία. Επιπλέον θα πρέπει να είναι όσο πιο ευχάριστο στην πόση επιτρέπεται από τις περιστάσεις. Αρκετές ασθένειες είναι δυνατόν να παρουσιαστούν από πισίνες, spa, λίμνες, ποτάμια, θάλασσα κλπ). Για αυτό τον λόγο φρόνιμο είναι όχι κολύμβηση σε νερά που μπορεί να έχουν μολυνθεί από κοπρανώδη υλικά ανθρώπων ή ζώων, νερά που βρίσκονται σε εκβολές ρεμάτων, μετά από έντονη βροχόπτωση, συλλογές νερού που μπορεί να έχουν μολυνθεί από απεκκρίσεις ζώων.

Τρόφιμα Ευπαθή / Υψηλής Επικινδυνότητας

Υπάρχουν τρόφιμα τα οποία είναι ευπαθή και χρειάζονται την προσοχή μας. Αυτά είναι : κρέας, πουλερικά, γαλακτοκομικά προϊόντα, αυγά, αλλαντικά (σαλάμι, ζαμπόν), θαλασσινά/ψάρια, μαγειρεμένο ρύζι, μαγειρεμένα ζυμαρικά, έτοιμες σαλάτες (λαχανοσαλάτες, σαλάτες με ζυμαρικά, ρύζι, με κοτόπουλο, έτοιμες φρουτοσαλάτες), επιδόρπια (κρέμες, πουτίγκες, πάστες), τρόφιμα που δεν επεξεργάζονται θερμικά πριν την κατανάλωσή τους (π.χ σάντουιτς). Για αυτό τον λόγο θα πρέπει να καταστρέφουμε τα πιθανά παθογόνα με την διαδικασία του μαγειρέματος (θερμοκρασία μεγαλύτερη από 70 Co) και να τα συντηρούμε σωστά με σωστή ψύξη (κάτω από 5 Co) όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Μέτρα πρόληψης
Υπάρχουν κάποια απλά μετρά που πρέπει όλοι να εφαρμόζουμε ώστε να αποφύγουμε την ασθένεια από τροφιμογενή νοσήματα. Πρέπει λοιπόν να:

  1. 1. Πλένουμε τα χέρια μας με σαπούνι μετά από χρήση τουαλέτας, την επαφή με κατοικίδια ζώα, την αλλαγή πάνας μωρού, πριν από την προετοιμασία φαγητού και αμέσως μετά από χειρισμό ωμών πουλερικών και κρέατος.
    2. Όταν έχουμε συμπτώματα γαστρεντερίτιδας αποφεύγουμε το μαγείρεμα
    3. Καλό πλύσιμο σε τρεχούμενο νερό των ωμών φρούτων και λαχανικών
    4. Πλένουμε καλά τις επιφάνειες που ήρθαν σε επαφή με την επεξεργασία των τροφίμων, τοποθετούμε τα τρόφιμα που επεξεργάστηκαν θερμικά σε καθαρά σκεύη.
    5. Προστατεύουμε τα τρόφιμα από έντομα και τρωκτικά.
    6. καταναλώνουμε μόνο παστεριωμένο γάλα και χλωριωμένο νερό. Αποφεύγουμε την κατανάλωση τυριού και άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων εκτός ελεγ-χόμενου εμπορίου, καθώς και νερού που προέρχεται από πηγάδια, ρυάκια ή άλλες μη ασφαλείς πηγές.
    7. μαγειρεύουμε τα οστρακοειδή στον ατμό για τουλάχιστον 90 δευτερόλεπτα ή τα βράζουμε στους 85-90 βαθμούς Κελσίου για 4 λεπτά πριν την κατανάλωση
    8. σε περίπτωση που ασχολούμαστε με αγροτικές εργασίες, περιορίζουμε την χρήση κοπριάς σε λαχανικά που καταναλώνονται ωμά ή ατελώς μαγειρεμένα.

Ας προσπαθήσουμε να τα εφαρμόσουμε και να έχουμε μια ευχάριστη θερινή περίοδο.

Σε περίπτωση όμως που νοσήσουμε η ασφάλεια υγείας καλύπτει και σαν έκτακτο περιστατικό και σε περίπτωση νοσηλείας

ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΟΓΚΟΛΟΓΙΑΣ

 ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Σελίδα 1 από 4

Ασφαλιστικός Σύμβουλος Γκάρλας Βασίλειος

garlas2

Είμαι στη διάθεση σας για το οποιοδήποτε ασφαλιστικό σας θέμα.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2109487900 και 6947687447